Czy warto obchodzić święta?

Moim zdaniem bez świąt wszyscy ludzie byliby zajęci tylko pracą. Nie mieliby dla siebie czasu. Święta to okres, który ludzie spędzają z bliskimi czyli z rodziną i przyjaciółmi. Według mnie jest to pora na relaks i zabawę. Odpoczynek sprawia, że później możemy energicznie pracować.

Najważniejsza jest tradycja, którą powinniśmy przekazywać z pokolenia na pokolenie. Dzięki świętom zacieśniamy więzi rodzinne i rodzice mają więcej czasu dla swoich dzieci. Jesteśmy szczęśliwi, ponieważ obdarowujemy się prezentami. Świat bez świąt byłby smutny - dlatego pamiętajcie o zachowaniu tradycji!


Dominika Żak, kl.6a

WIELKANOC

Wielki Tydzień to w chrześcijaństwie uroczysty czas upamiętniający ostatnie dni Chrystusa, przygotowujący do największego święta chrześcijan, Zmartwychwstania Pańskiego. Szczególnym czasem w Wielkim Tygodniu jest Triduum Paschalne.

Święte Triduum Paschalne (z łac. triduum – Trzy Dni) jest to najważniejsze wydarzenie w roku liturgicznym katolików, którego istotą jest celebracja Męki, Śmierci i Zmartwychwstania Chrystusa. Rozpoczyna się wieczorną Mszą w Wielki Czwartek (Msza Wieczerzy Pańskiej), kończy zaś drugimi nieszporami po południu Niedzieli Wielkanocnej.

TRADYCJE WIELKANOCNE:

Święconka
Koszyk ze święconką powinien zawierać:
- jajka (pisanki, kraszanki) - symbol życia i odrodzenia,
- baranka (cukrowego, z masła bądź z ciasta) - symbol Jezusa Chrystusa,
- chleb - także symbolizuje Ciało Chrystusa, jest oznaką dostatku,
- chrzan - wraz z masłem jest symbolem goryczy i słodyczy po śmierci, a także zmartwychwstania,
- sól - symbol dostatku i gościnności,
- wędliny - symbolizują kończący się Wielki Post.


Kraszanki i Pisanki
Kraszanki powstają przez gotowanie jajek w roślinnym wywarze. Poniżej przedstawiamy jak otrzymać odpowiednie kolory:
- brązowy (rudy): łupiny cebuli,
- czarny: kora dębu, olchy lub łupiny orzecha włoskiego,
- żółtozłocisty: kora młodej jabłoni lub kwiat nagietka,
- fioletowy: płatki kwiatu ciemnej malwy
- zielony: pędy młodego żyta lub listki barwinka,
- różowy: sok z buraka.

ŚMIGUS-DYNGUS

Śmigus-dyngus jest to zwyczaj związany z Poniedziałkiem Wielkanocnym. Znany jest także jako: lany poniedziałek, polewany lub oblewany, gwarowo jako oblaniec. Śmigus polegał na symbolicznym biciu witkami wierzby lub palmami po nogach i wzajemnym oblewaniu się wodą, co symbolizowało wiosenne oczyszczenie z brudu i chorób, a w późniejszym czasie także i z grzechu. Na śmigus nałożył się zwyczaj dyngusowania (dyngowanie), dający możliwość wykupienia się pisankami od podwójnego lania. Nie wiadomo, kiedy te dwa obyczaje się połączyły. Jak podaje wikipedia.pl pierwsze wzmianki o zwyczajach lanego poniedziałku pochodzą dopiero z XV w., są to przestrogi kościelne dotyczące kultywowania pogańskich obyczajów oblewania się wodą, dawania podarków, co pozwala wnioskować, że zwyczaje te są dużo starsze.

Najbardziej znanym i do dziś kultywowanym zwyczajem jest oczywiście oblewanie wodą wywodzące się ze słowiańskich obyczajów. Dawniej czynność oblewania zdecydowanie była ważniejsza dla młodych dziewcząt, bowiem ta panna, której nie oblano bądź nie wychłostano, czuła się obrażona i zaniepokojona, gdyż oznaczało to brak zainteresowania ze strony miejscowych kawalerów i perspektywę staropanieństwa. Pierwotnie dziewczęta miały prawo do rewanżu dopiero następnego dnia, we wtorek (który kiedyś był dniem świątecznym podobnie jak poniedziałek). Dziś śmigus-dyngus jest zabawą o charakterze ludowym.

Jak będzie w tym roku – zobaczymy.

TRADYCJE BOŻONARODZENIOWE

Dla wielu z nas Święta Bożego Narodzenia i Wigilia to są dwa dni, na które czeka się z niecierpliwością, są bowiem bardzo uroczyście obchodzone. Dzieci wyczekują choinki i pierwszej gwiazdy na niebie, a gdy ta zabłyśnie - wszyscy zasiadają do wigilijnego stołu, aby spożyć wspólnie posiłek. Przed spożyciem potraw wigilijnych wszyscy składają sobie życzenia i łamią się opłatkiem. Jest on symbolem Eucharystii i pojednania.

Wigilia jest szczególnym dniem, w którym według słów piosenki „gasną wszystkie spory” , a biały opłatek gromadzi nas przy wspólnym stole. Po kolacji w wielu domach śpiewa się kolędy, a o północy we wszystkich kościołach odprawiane jest nabożeństwo zwane pasterką. Uczęszczanie każdego roku na to pierwsze nabożeństwo bożonarodzeniowe także należy do tradycji.

Z tym szczególnym świętem nierozerwalnie związane są także różne zwyczaje wigilijne. Jednym z nich są dania wigilijne, a właściwie ich ilość i sposób przyrządzenia. Wśród specjalnych postnych smakołyków znajdują się : ryby w galarecie, barszcz, zupa grzybowa, pierogi z kapusta i grzybami oraz kapusta z grochem.



Wedle nowszej tradycji dań ma być 12, natomiast staropolski obyczaj głosił, że ma to być liczba nieparzysta. Do zwyczajów bożonarodzeniowych należy także strojenie domów, choinki, oraz stołu świątecznego. Ozdoby świąteczne dodają uroku i rozświetlają nasze domy zimową porą. Należą do nich stroiki, dzwonki, światełka, lampiony i bombki choinkowe. Pod choinką umieszczamy prezenty. Jeśli chodzi o obdarowywanie się, to różnie to bywa, w jednych domach jest taki zwyczaj, w innych nie. Niektórzy wolą odciąć się od zakupowego szaleństwa i kupują prezenty tylko raz - na świętego Mikołaja.